تبليغاتX
اخبار گیلان / Guilan News Agency/ پنجشنبه، 25 مهر، 1398


یکشنبه 18 خرداد 1393 13:00:29    تعداد بازديد: 1830    شناسه خبر: 13015    بخش: سیاسی  نسخه چاپي
انتقاد عضو هیات علمی از نحوه برگزاری انتخاب رئیس دانشکده+ جوابیه دانشگاه گیلان
یک عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان می گوید:درست است که طی هشت سال مدیریت احمدی نژاد، بخش بزرگی از فرهیختگان جامعه از مدیریت و حضور موثر در صحنه های اجتماعی حدف شدند اما این دلیل آن نمی شود که مدیران جدید و منتخبان آنها خودکامگی را پیش گیرند و حالا که نوبت به آنها رسیده بر اساس امیال شخصی ترکتازی کنند. اما از طرفی رئیس دانشگاه معتقد است این شیوه برای دانشگاهی که در چهلمین سال تأسیس آن به سر می‌بریم نشانۀ بلوغ سازمانی است و مشارکت دانشگاهیان در امور مربوط به خودشان موجب می‌شود تا همگان دانشگاه را از آنِ خود بدانند و با انگیزه بیشتری در راستای ارتقا و اعتلای آن بکوشند...


به گزارش سایت دیار میرزا، یک عضو هیئت علمی دانشگاه گیلان یادداشتی درخصوص برگزاری جلسه انتخاب رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان ارسال کرده است.

لویی جرگه به سبک ایرانی


با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید که با طرح شعارهای فراجناحی توانست اعتماد عمومی مردم را جلب کند ، این امیدواری وجود داشت که افراط و تفریط های شانزده ساله گذشته خاتمه یابد تا دولت اعتدال با تمرکز روی مسائل اصلی کشور هم و غم خود را بر خدمت و پیشرفت متمرکز نماید . اگرچه در برخی از بخش های جامعه چنین اتفاقی افتاده اما برخی از رویدادهای جامعه حاکی از استمرار افراط گرائی در بخش هایی از سازمان دولت تدبیر و امید است که متاسفانه نشانه بی تدبیری و مآلاً از بین رفتن نهال امید در جامعه است که مصداق دانشگاهی آن را ذیلاً با خوانندگان محترم در میان می گذاریم :
در پنجاه سال گذشته نهاد دانشگاه در کشور ما هیچ وقت از اهمیت نیفتاده و به همین دلیل اتفاقات آن از حساسیت ویژه ای برخوردار است. در همین راستا با روی کار آمدن مقامات جدید وزارت علوم، گروهی از استادان دانشگاه گیلان، رئیس فعلی دانشگاه را برای ریاست این دانشگاه پیشنهاد کردند که با توجه به سوابق علمی ، اجتماعی و اجرائی ایشان مورد پذیرش قرار گرفت و در این سمت منصوب گردید . رئیس دانشگاه نیز برای آنکه نشان دهد نظر افکار عمومی دانشگاهی برای او مهم است، انتصاب پست ریاست دانشکده ها را به انتخاب اساتید گذاشت و آن را نوعی دموکراسی تلقی کرد اما گذشت زمان نشان داد که اطرافیان ایشان اعتقاد زیادی به دموکراسی ندارند زیرا پوسته ای از دموکراسی هدایت شده را پیش پای اساتید دانشگاه قرار داده و از انتخاب رئیس اولین تا آخرین دانشکده بتدریج حلقه انتخاب را تنگ تر کردند، به طوری که برخی از دوستان دانشگاهی جلسه اخیر انتخاب رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی را فرمایشی و فرآیند آن را فریبکارانه تلقی نمودند.
در این جلسه چه گذشت…..
صبح روز یکشنبه چهارم خرداد اعلام شد که عصر آن روز جلسه انتخاب رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی با حضور نمایندگان منتخب گروه های آموزشی در دفتر رئیس دانشگاه برگزار می شود. به همین دلیل در زمان موعود اعضای منتخب گروه های آموزشی ( که ما آن را لویی جرگه به سبک ایرانی خوانده ایم ) و برخی از کاندیداهای احراز پست ریاست دانشکده در محل مورد نظر حاضر شدند و رئیس دانشگاه پس از بیان نظرات خود سالن را ترک کرد تا جلسه وارد شور شود . سپس گروهی از حاضران که تنور انتخاب را مطابق نیات خود می دیدند در یک موضع گیری عجیب اصرار کردند تا فی الفور رأی گیری برای انتخاب رئیس دانشکده بعمل آید اما دوستان دیگری هم بودند که بر این فرآیند ایراد وارد کرده و معتقد بودند ابتدا کاندیداها آمادگی خود را کتبا برای ریاست دانشکده اعلام کنند، آنگاه پس از اعلام برنامه ایشان و بحث و بررسی گروه منتخب جلسه رأی گیری برگزار شود . متاسفانه دوستانی که مایل بودند فوراً همه چیز تمام شود ، استدلال گروه رقیب را نپذیرفته و بر رأی گیری فوری پافشاری کردند . در نتیجه با بحث و مشاجره دو طرف (دانشگاهی !) بازار هتاکی ، افترا و تهمت گرم شد و حرمت ها هتک و اخلاق و ادب پایمال گردید. نگارنده به رغم ارادتی که نسبت به شخص رئیس دانشگاه دارد ( و البته در روی کار آمدن ایشان نیز به سهم خود مشارکت داشته است ) بدلیل رسالت مطبوعاتی خود و نیز وجدان اخلاقی خویش نمی تواند از این اتفاق نامیمون و خطای آشکار بگذرد و به انعکاس آن نپردازد . زیرا حفظ حرمت امامزاده با متولی آن است و نباید اجازه داده شود حریم حرمت دانشگاه با خود خواهی ها و خودکامگی های افراد فرصت طلب شکسته شود . اینجانب برخلاف اعتراض یکی از حاضران در جلسه چهارشنبه، معتقد نبودم در لویی جرگه فرمایشی شرکت کرده ام اما اصرار غیر منطقی اکثریت حاضران جلسه مذکور برای برگزاری فوری انتخابات و انتخاب رئیس دانشکده از میان اسامی نامشخص ( که در افواه جریان داشت)، البته سئوال برانگیز بود و اصل انتخاب را به شدت مخدوش کرده و مورد سئوال قرار می داد .
اگرچه در یادداشت های پیشین نیز نوشته ام متأسفانه ما عموماً اهل افراط و تفریط هستیم، به طوری که یا از این سو و یا از آن سوی دیوار می افتیم، درحالی که بر اساس پیشینه فرهنگی و منطق اسلامی مان بخاطر میانه روی و اعتدال شایسته تحسین شده ایم و مولای مان علی (ع) نیز گرایش به چپ وراست را جز گمراهی نمی داند و بعید به نظر می رسد دولت تدبیر و امید ( که ما آن را سنتز دولت های گذشته خوانده ایم ) بر این افراط و تفریط ها صحه بگذارد چون با اندیشه و عمل دولت اعتدال منافات حتمی دارد .
جلسه روز یکشنبه (که در آستانه عید مبعث انجام شد ) نشان می دهد اندیشه و عمل مدعیان آزادی و دموکراسی با منادی بعثت ( که پیام آورمکارم و فضایل اخلاقی بود ) هیچ تناسبی ندارد . اینک در حالی که دولت روحانی تلاش می کند با اتخاذ تدابیر منطقی ، امیدها را در دل همه ایرانی ها زنده کند و حتی در معادلات بین المللی شعار برد- برد را مطرح می کند ، آیا مواضع سلبی ، نفیی و حذفی کسانی که بر مصادر امورنشسته اند بی اعتقادی ایشان به وجه اعتدالی دولت اعتدال را نشان نمی دهد ؟
درست است که طی هشت سال مدیریت احمدی نژاد، بخش بزرگی از فرهیختگان جامعه از مدیریت و حضور موثر در صحنه های اجتماعی حدف شدند اما این دلیل آن نمی شود که مدیران جدید و منتخبان آنها خودکامگی را پیش گیرند و حالا که نوبت به آنها رسیده بر اساس امیال شخصی ترکتازی کنند. زیرا در اندیشه ما هرگز هدف وسیله را توجیه نمی کند و اگر چنین کنند این کار سوء استفاده از آزادی و فرصتی است که مردم بزرگ ما طی آفرینش حماسه سیاسی و بخاطر پاسداری از ارزش های انقلابی و پاسداشت خون مقدس شهدا در اختیار آنها قرار داده اند. مردم ما که فرصت های تازه را برای مدیران خود می آفرینند ، فعالیت های آنها را هم رصد می کنند و چنانچه بوی سوءاستفاده و انحراف را از عملکرد آنها استشمام کنند رأی اعتماد خود را از مدیران پس می گیرند . چنانکه بارها در طی دهه های گذشته نشان داده اند، آنها عقد اخوت دائمی و نامشروط با کسی نبسته اند .
اشتباه اساسی مدیران ما این است که رفتار سیاسی را به سیاست زدگی و بازی های سیاسی بدل کرده و با بی توجهی به مقتضیات ملی و محلی ، گرفتار منویات شخصی و گروهی خویش هستند و اگر مجال یابند رفتارهای جاه طلبانه متأثر از خودشیفتگی و خودکامگی ( منبعث از عقده های تاریخ اجتماعی) را در پیش می گیرند تا آنکه مجدداً نوبت به جناح سیاسی دیگری برسد….
آیا نتیجه انتخابات یکشنبه مذکور و بازی های سیاسی مشابه جز این است که بجای تداوم حرکت های پرشتاب علمی ، از این پس گروهی از استادان در اندیشه تشکیل و تشکل اپوزیسیون باشند و بجای همکاری های علمی ، بخشی از انرژی خود را در تقابل ها و تعارض های سیاسی هزینه نمایند ؟
ریاست محترم دانشگاه در آغاز جلسه مذکور اظهار داشت که آئین نامه ویژه ای برای روش ابداعی انتخاباتی خود نوشته اند و قرار است پیام آن را به عنوان یک تحفه دموکراتیک به دانشگاه های دیگر هم صادر نمایند . براستی اگر آنچه در یکشنبه مذکور گذشت، دموکراسی است. پس خودکامگی و استبداد رأی کدام است ؟ اگر خودکامگی اساس دموکراسی است ، پس هرگز مباد دموکراسی ؟ بلکه باید گفت صورت نیکو نیاید هیچ کار ای برادر سیرت نیکو بیار

دکتر سید ولی الله موسوی
عضو هیات علمی دانشگاه گیلان




توضیح روابط عمومی دانشگاه گیلان درباره انتخاب رؤسای دانشکده‌ها 

مدیریت جدید دانشگاه نقد را فرصتی ارزشمند برای مسئولان می‌داند تا نقاط ضعف عملکرد خود را بشناسد و برای رفع آن‌ها اقدام نماید، در عین حال آن را فرصتی برای شفاف‌سازی می‌داند تا مدیران توضیحات خود را دربارۀ مسائلی که مورد انتقاد قرار می‌گیرند به گوش دیگران برسانند و ابهام زدایی کنند. در پی انتقاد یکی از همکاران هیأت علمی دانشکده ادبیات و علوم انسانی در هفته نامه خود دربارۀ روند انتخاب رئیس این دانشکده، ضمن تشکر از ایشان -که زمینه‌ای را فراهم کردند تا دانشگاه یکی از اقدامات ارزشمند دانشگاه را در استفاده از خرد جمعی برای تصمیم گیری ها اطلاع رسانی نماید- بدین وسیله توضیحاتی دربارۀ شیوۀ انتخاب رؤسای دانشکده‌ها ارائه می‌شود.
 

پس از روی کار آمدن مدیریت جدید در دانشگاه گیلان، دانشگاهیان انتظار داشتند که متناسب با اهداف دولت تدبیر و امید، تغییراتی در سطح مدیریت ستادی و دانشکده‌ها به وجود آید. به علاوه طبیعی است که لازمۀ پاسخگو بودن مسئول جدید دانشگاه ، انتخاب افرادی متناسب با اهداف و برنامه‌های پیشِ رو خواهد بود. مدیریت جدید دانشگاه با تحمل فشار ناشی از خواست دانشگاهیان، تلاش کرد تا با تدبیر و به تدریج به انتظارات دانشگاهیان پاسخ مثبت دهد، بدون آنکه در خدمات رسانی و انجام وظایف سازمانی اخلالی پیش آید و در عین حال امور مربوط به بزرگ‌ترین دانشگاه شمال کشور با 17 هزار دانشجو به درستی به پیش رود. مدیریت دانشگاه ضمن ارج نهادن به تلاش‌های مدیران قبلی و حفظ حرمت آنان، به لحاظ تقدم منطقی ابتدا به تغییرات مدیریتی در سطحِ ستاد دست زد و در انتخاب معاونان جدید  و مدیران میانی علاوه بر لحاظ کردن شرایط عمومی،  تلاش کرد افرادی کاربلد، باتجربه، صاحب‌نظر و آگاه به امور آن حوزه را انتخاب کند تا بتواند با قوّت کارها را به پیش ببرد که نتایج آن در قسمت‌های مختلف دیده می‌شود؛ مانند پرداخت همه مطالبات گذشته همکاران و تبدیل وضعیت استخدامی 110 نفر از کارکنانِ مشمول  قانونِ کار. همچنین تلاش شد در هیأت رئیسه دانشگاه تنوّع سلایق وجود داشته باشد و افرادی از دانشکده‌های مختلف در آن حضور داشته باشند و برای اولین بار در طول تاریخ دانشگاه، یکی از بانوان همکار نیز با پست معاونت به هیأت رئیسه راه یافت تا صدای جمعیت 50 درصدی بانوان دانشگاه در بالاترین سطح مدیریتی شنیده شود. تنوّع سلایق موجب شد تا فضای بسته بر هیأت رئیسه حاکم نشود و زمینه تصمیم‌گیری برای منافع شخصی فراهم نباشد.

اما دربارۀ رؤسای دانشکده‌ها که از استقلال بیشتری برخوردار‌ند، مدیریت دانشگاه تصمیم گرفت که از اعضای هیأت علمی دانشکده‌ها نظرخواهی شود تا فردی را که در بین آنان مقبولیت دارد، انتخاب کند. اصولا یکی از سیاست‌های این مدیریت، مشارکت دادن دانشگاهیان در تصمیم سازی‌ها و سهیم کردن آنان در امور مربوط به خودشان است. به همین سبب در دورۀ جدید برای هیچ مدیر گروهی بدون انتخاب اعضای آن گروه حکم صادر نگردید و ارزیابی علمی متقاضیان جذب اعضای هیأت علمی به گروه‌ها سپرده شد و حتی انتخاب اعضای هیأت ممیزه که یکی از شوراهای مهم دانشگاه است و ارتقای اعضای هیأت علمی در آن صورت می‌پذیرد با رأی گیری از کسانی که دارای مرتبه استاد تمامی یا دانشیاری بودند انجام شد و دقیقا همان افراد منتخب به وزارت علوم معرفی شدند. برای سهیم کردن دانشجویان در امور خدمات رفاهیشان نیز انتخابات شورای صنفی برگزار شد که با مشارکت خوب و فعال دانشجویان در انتخابات، 9 نفر برای پیگیری امور دانشجویان و نظارت بر عملکرد واحدهای مربوط انتخاب شدند. مشابه این کار در آینده دربارۀ کارکنان دانشگاه نیز اتفاق خواهد افتاد.

رئیس دانشگاه معتقد است این شیوه برای دانشگاهی که در چهلمین سال تأسیس آن به سر می‌بریم نشانۀ بلوغ سازمانی است و مشارکت دانشگاهیان در امور مربوط به خودشان ضمن آنکه موجب می‌شود تا همگان دانشگاه را از آنِ خود بدانند و با انگیزه بیشتری در راستای ارتقا و اعتلای آن بکوشند، زمینه‌های نظارت همگانی را بر عملکرد مسئولان فراهم خواهد آورد و موجب شفاف سازی عملکرد مدیران و پیشگیری از به فساد کشیده شدن قدرت خواهد شد.

بدیهی است که گذار از دوران مدیریتی که بر اساس آیین نامه‌های آن دوره، اعضای هیأت علمی حق نداشتند مدیر گروه خود را انتخاب کنند به دوره‌ای که در آن لازمۀ احترام به دانشگاهیان را مشارکت دادن آنان در تصمیم سازی‌ها می‌داند با چالش‌هایی همراه باشد که مطمئنا با مواجهه مدبّرانه دانشگاهیان به خوبی پشت سر گذاشته می‌شود.

از آنجا که ریاست دانشکده یک پُست آکادمیک است در انتخاب آن، مثل مراکز آکادمیک کشورهای مختلف نظرخواهی از اعضای هیأت علمی اساس قرار گرفت، بدین شکل که ابتدا، گروه‌های آموزشی هر دانشکده به تناسب تعداد و اعضای خود 1 تا 3 نفر را به عنوان نماینده گروه انتخاب و مجموع منتخبین گروه‌ها در جلسۀ مشترکی، از میان افراد واجد شرایط 1 تا 3 نفر را به رئیس دانشگاه معرفی نمایند. او نیز پس از بررسی و طی مراحل مشخص شده در قانون نسبت به انتصاب یکی از آنان اقدام نماید. شرایط رئیس دانشکده در آیین نامه جامع مدیریت دانشگاه‌ها، «رسمی بودن» و داشتن «مرتبۀ استادیاری» با «پنج سال سابقۀ کار» ذکر شده است. بنابراین انتخاب رئیس دانشکده در 2 مرحله انجام گرفت. البته رای گیری یک مرحله‌ای نیز طرفدارانی داشت، گروهی از طرفدارانِ آن واقعا به دموکراسی باور داشتند و خواستار مشارکت مستقیم همکاران در انتخابات بودند. اما تعداد اندکی نیز با این شعار سعی در بالا بردن مطالبات دانشگاهیان داشتند. بدیهی است که همۀ خوبی‌ها را با هم خواستن و مطالبات انباشته شده را در زمان کوتاه طلب کردن ثمری در پی نخواهد داشت. پس از بررسی مزایا و معایب شیوه‌های گوناگون، بالاخره روش دو مرحله‌ای متناسب با شرایط کنونی که آن را دورۀ گذار می‌نامیم تشخیص داده شد و در دانشکده‌های مختلف اجرا گردید.

منتخبین گروه‌ها که از افراد با سابقه و مورد اعتماد دانشکده‌ها بودند در بعضی دانشکده‌ها یک نفر، در بعضی دانشکده‌ها دو نفر و در بعضی دانشکده‌ها سه نفر را برای احراز پست ریاست معرفی نمودند و رئیس دانشگاه برای احترام به نظر اکثریت، تلاش کرد کسی را که بیشترین رای را آورده بود به ریاست دانشکده برگزیند، جز یک دانشکده که نفر دوم انتخاب شد؛ زیرا نفر اول ساکن دائمی استان گیلان نبود و بین رشت و شهری در استان دیگر رفت و آمد می‌کرد. نفر دوم این دانشکده نیز 57 درصد آراء را کسب کرده بود (یادآوری می‌شود که هریک از منتخبین گروه ها در این دانشکده به دو نفر رأی دادند). به علاوه زمان آشنایی ریاست دانشگاه با 3 نفر از رؤسای دانشکده‌های مختلف که منصوب شده‌اند به کمتر از یک سال می‌رسد به طوری که رئیس دانشگاه با دو نفر از آنان در جریان فرآیند همین انتخاب، برای اولین بار همکلام شده است.

دانشکده ادبیات و علوم انسانی ششمین دانشکده‌ای بود که در پی درخواست مکرر همکاران هیأت علمی، نظرسنجی برای انتخاب ریاست جدید دانشکده در آن انجام شد و این فرآیند (از زمان طرح موضوع از سوی رئیس دانشگاه با رئیس دانشکده برای برگزاری انتخابات) یک هفته به طول انجامید تا اینکه منتخبان گروه‌های آموزشی که تعداد آنان 19 نفر بود دور هم گرد آمدند تا نسبت به معرفی افرادی برای ریاست دانشکده اقدام نمایند. در این جلسه دربارۀ شیوۀ انتخاب دو دیدگاه مطرح شد؛ دیدگاه اول این بود که همچون دانشکده علوم پایه (نخستین دانشکده‌ای که رئیس آن به این شیوه انتخاب شد) جلسه‌ای دیگر تشکیل شود تا فرصت کافی برای شناسایی داوطلبان وجود داشته باشد، دیدگاه دوم این بود که همچون چهار دانشکدۀ دیگر عمل شود و در همین جلسه تصمیم نهایی گرفته شود؛ زیرا همۀ منتخبان گروه ها، افراد قابل طرح برای ریاست دانشکده را می‌شناسند و ضمن رایزنی هایی که به طور طبیعی و به دلیل حساسیت مسأله بین اعضای گروه ها طی چند ماه گذشته رایج بوده است، در طول هفتۀ گذشته  نیز دربارة آن فکر کرده اند. بالاخره پس از بیان دلایل هر گروه شیوۀ انتخاب به رأی گذاشته شد و دیدگاه دوم با 68/5 درصد آراء حاضرین به تصویب رسید و آنگاه از حاضران خواسته شد که افراد مورد نظر خود را معرفی کنند. منتخبین گروه ها می توانستند کاندیداها را از درون جمع حاضر یا بیرون از جمع معرفی کنند. در این جلسه که رئیس قبلی دانشکده نیز حاضر بود و منعی برای کاندیدا شدن ایشان وجود نداشت چهار نفر کاندیدا شدند و سپس رأی گیری به عمل آمد و نتیجه آن طی صورت جلسه‌ای که به امضای همگان رسید برای رئیس دانشگاه ارسال شد و او نیز پس از انجام مقدمات اداری برای نفر اول حکم صادر کردند.

آنچه مورد اشکال بود سخنانی است که در طول این جلسه برخی از اعضای حاضر در نقد یکدیگر بیان کردند که ارتباط مستقیم به مسئولان دانشگاه ندارد؛ هرچند این مدیریت بیان سخنان دل آزار و ناپسند را از طرف هرکس که باشد زیبنده محافل دانشگاهی نمی‌داند. با این همه بدیهی است که انجام امور پُر اهمیت به ویژه زمانی که پای انتخاب در میان باشد و رقابت شکل بگیرد،بدون حاشیه نخواهد بود  اما نباید به حاشیه‌ها دامن زد و آن‌ها را برجسته کرد، انتظار بر این بود که دوستان دانشگاهی دعوای درون خانه را به کوی و برزن نبرند. همچنین زیبنده نیست اگر کسی احساس کرد خود یا گروهش در جمع منتخبین گروه ها -که همه از افراد پیشکسوت دانشکده بودند- رأی نمی آورد به  بزرگ کردن حاشیه ها بپردازد.

در هر صورت از آنجا که انتخاب رئیس دانشکده‌ها به صورت گسترده در دانشگاه گیلان اولین تجربه‌ در سهیم کردن همکاران هیأت علمی در تصمیم سازی‌هاست؛ مسلما کاستی‌هایی نیز دارد. مدیریت دانشگاه از پیشنهاد‌های همکاران برای رفع نواقص و معایب کارها استقبال می‌کند و سامانۀ ارتباط با رئیس دانشگاه به صورت آنلاین آمادۀ دریافت دیدگاه‌های دانشگاهیان برای اصلاح امور است.



تصاوير ديگر :
 

نظرات شما در مورد اين خبر
نام شما : (اختياري)
آدرس ايميل : (اختياري)
نظر شما :


تبلیغات
خبرهای‌اخير‌اين‌بخش
جلوی پولهای کثیف را بگیرندبرائت از فتنه برای مصارف انتخاباتیتایید بدون احراز صلاحیت داوطلبان ضایع کردن حق‌الناس استبرگزاری راهپیمایی ضدصهیونیستی در گیلانآمار و اطلاعات دقیقی از خودکشی در استان وجود نداردحجت‌الاسلام پناهیان: غرب‌زدگی مصادیق طغیان استشورای نگهبان در تایید صلاحیت کاندیداها بدون مسامحه عمل کندپدافند هوایی ایران دست به ماشه استنامگذاری سایت موشکی بانه به‌نام شهید «غلامرضا آقاجانی»برگزاری ستاد انتخابات گیلان با حضور دبیر ستاد انتخابات وزارت کشور
جديدترين عناوين
برگزاری نهمین نمایشگاه رایانه در گیلان تمام دانشگاه‌ها باید ماموریت‌گرا باشند تصاویر رژه خودروهای نظامی و انتظامی در بندر مرزی آستارا وجود 120 مدرسه نیمه تمام در گیلان برگزاری راهپیمایی ضدصهیونیستی در گیلان زنگ شکوفه‌های گیلان نواخته شد درمان بیماری ها با انگور سیاه راه اندازی مرکز نگهداری موقت بیماران اوتیسم در استان گیلان ساماندهی بانک اطلاعاتی نابینایان بهزیستی استان گیلان راه اندازی کلینیک تخصصی دیالیز در لنگرود پیکر افشین پرتو به خاک سپرده شد کشف محموله قاچاق چوب درختان جنگل های غرب گیلان در آستارا افزایش۳۰درصدی شهریه مهدهای کودک بهره برداری از بیمارستان‌های آستارا و رضوانشهر تا پایان سالجاری میراث فرهنگی گیلان اجازه تعرض به هیچ محوطه تاریخی را نمی‌دهد کشت دوم 90 هزار هکتار از شالیزارهای گیلان کشته شدن 50 نفر در جاده‌های گیلان وجود 80 گونه درختی در جنگل‌های هیرکانی گیلان افزایش گرایش جمعیت ایران به استان‌های شمالی جذب نیروهای حق‌التدریسی پیش دبستانی مناسب با نیاز استان‌ها نیست هشدار مدیریت بحران گیلان نسبت به بارش باران و احتمال آبگرفتگی معابر برگزاری دومین جشنواره « دریای دوستی کاسپین » در رشت گیلان نیازمند تاسیس آزمایشگاه نانوبیو تکنولوژی جریمه شدن پزشک جراح زیبایی در رشت کاهش 4تا 8 درجه‌ای دمای هوای گیلان پرورش راتون در 23 هزار هکتار از شالیزارهای گیلان برگزاری یادواره نخستین شهید فناوری اطلاعات گیلان برگزاری نخستین جشنواره حصیر گیلان وجود 200 عامل سرطان در تنباکوی قلیان برگزاری نمایشگاه الکامپ در گیلان
خبرهای‌برتر‌هفته